دانلود پروژه معماری روستای نی (مریوان)

پروژه معماری روستای نی(مریوان) دارای 51 اسلاید می باشد که توسط سایت معماری نوین آرچ تهیه شده و ارائه می گردد. طبیعت استان کردستان و شهرهای این استنان و معماری همساز با بافت و اقلیم این منطقه همیشه برای محققان و پژوهشگران و دانشجویان معماری بسیار جذاب بوده است. روستای نی از از این دست مناطق می باشد که تحلیل و بررسی معماری این روستا دارای جذابیت های خاص خود می باشد. روستای” نی” از توابع شهرستان مریوان و در بخش مرکزی این شهرستان واقع است و با قرار داشتن در فاصله پنج کیلومتری جنوب غربی شهر، جمعیتی بالغ بر 2500 نفر را در خود جای داده است.

فهرست مطالب پروژه معماری روستای نی(مریوان)

• موقعيت استان کردستان
• معرفی اجمالی روستای نی
• موقعیت روستای نی در مریوان و منطقه
• نقشه ماهواره ای روستای نی
• نقشه روستای نی
• تحلیل بنای مورد نظر روستا
• برداشت پلان بنا
• بررسی مصالح مورد نظر روستا
• ترتیب پوشش سقف
• تخریب و آسیب های وارده به بناهای  روستاو…
• پیشنهادات
• و…

تحلیل معماری روستای نی

خلاصه ای از پروژه معماری روستای نی(مریوان)

روستای نی

روستای” نی” از توابع شهرستان مریوان و در بخش مرکزی این شهرستان واقع است و با قرار داشتن در فاصله پنج کیلومتری جنوب غربی شهر، جمعیتی بالغ بر 2500 نفر را در خود جای داده است. قدمت روستا در محل کنـونی آن به حدود 150 سال پیش باز می گردد و قبل از آن تاریخ روستا در محلی واقع در یک کیلومتری محل کنونی قرار داشته که اکنون به ( ده کهن)معروف است.

تاریخچه روستای نی

روستای نی از قدیم با عبور رودخانه از مرکز آن و نیز وجود چشمه های متعدد آب، در داخل و اطراف آن دارای نیزار بوده است اما وجه تسمیه روستا ارتباطی به وجود نیزازها ندارد. نام روستا برگرفته از وجود آسیابهای آبی متعدد در اطراف آن بوده اسـت. (نی) یـک کانال چـوبی اسـت که آب را از رودخانه به داخل آسـیاب هـدایت می کند. این روستا با قرار داشتن در ابتدای مسیر گردشگری دور دریاچه زریبار و طبیعتی بکر، در کوهپایه و در کناره جلگه حاصلخیز مریوان، هر ساله هزاران گردشگر از داخل و خارج کشور را به سوی خود فرا می خواند.

آثار و بناهای تاریخی موجود در روستای نی

روستای نی به لحاظ وجود آثار تاریخی از غنی ترین مناطق شهرستان می باشد “گرد آسنگران”، “گرد خزینه”، “وله گه ور” و” قه لا گوان” از محل های تاریخی روستا می باشند؛ وله گه ور در یک و نیم کیلومتری غرب روستا و در حد فاصل روستای نی با روستای کانی سانان قرار گرفته است ول به معنی دخمه و سوراخ و گه ور همان گبر یا زرتشتی است و در بالای تپه ای به همین نام قرار گرفته است که متشکل از آثاری از یک قلعه ای قدیمی در بالای تپه با دروازه غربی و دالانی سنگی در عمق کوه و در دامـنه می باشـد که تا چند صد مـتر ادامـه دارد و به اتاق یا اتاقـهایی در زیر قلعه ختم می شود این دالان بر اثر گذشت زمان در بعضی از قسمتها فروریخته و امکان دسترسی به تمامی آن وجود ندارد.

برداشت پلان بنا

روستای نی

دانلود پروژه معماری روستای نی (مریوان)

خوانشی از معماری روستایی در بستر زاگرس

روستای نی، واقع در نزدیکی شهر مریوان در استان کردستان، نمونه‌ای دیگر از معماری بومی ارزشمند در منطقه کوهستانی زاگرس است. تحلیل این روستا، فرصتی برای درک چگونگی پاسخگویی معماری به شرایط اقلیمی سرد و کوهستانی و همچنین تأثیر عوامل فرهنگی و اجتماعی بر شکل‌گیری کالبد یک سکونتگاه روستایی است. معماری روستای نی، مانند بسیاری از روستاهای این منطقه، بر پایه اصول پایداری، استفاده از مصالح بوم‌آورد و انطباق با توپوگرافی شکل گرفته و روایتی صادقانه از سبک زندگی ساده و در تعامل با طبیعت را به نمایش می‌گذارد.

۱. کانسپت بنیادین: تجمع و فشردگی در برابر طبیعت

همانند بسیاری از سکونتگاه‌های کوهستانی، ایده اصلی حاکم بر کالبد روستای نی، تجمع و فشردگی بافت است. خانه‌ها به صورت متراکم و در هم تنیده در کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند. این استراتژی دو هدف اصلی را دنبال می‌کند:

• مقابله با اقلیم: بافت فشرده، سطح تماس کل روستا با بادهای سرد زمستانی را کاهش داده و به حفظ انرژی کمک می‌کند. خانه‌ها به نوعی سپر محافظ یکدیگر در برابر سرما هستند.
• پاسخ به توپوگرافی: در زمین‌های شیب‌دار، ایجاد یک بافت متمرکز، نیاز به خاک‌برداری و خاک‌ریزی گسترده را کاهش داده و ساخت‌وساز را اقتصادی‌تر می‌کند.

۲. تحلیل فضایی و سازماندهی کالبدی

• بافت ارگانیک: شبکه معابر روستا از یک الگوی از پیش تعیین‌شده پیروی نمی‌کند و به صورت ارگانیک، متناسب با شیب زمین و نحوه قرارگیری خانه‌ها شکل گرفته است. این کوچه‌های باریک و پرپیچ‌وخم، فضاهایی با مقیاس انسانی و سرشار از پرسپکتیوهای متنوع ایجاد می‌کنند.
• مرکزیت روستا: مسجد و فضاهای عمومی کوچک در اطراف آن، به عنوان مرکز اجتماعی و قلب روستا عمل می‌کنند.
• واحد مسکونی: خانه‌ها معمولاً دو طبقه هستند. طبقه همکف اغلب به فضاهای خدماتی مانند انبار و طویله اختصاص دارد و طبقه بالا شامل فضاهای اصلی زندگی مانند نشیمن و اتاق‌خواب‌هاست. این جداسازی، فضاهای زندگی را از رطوبت زمین دور نگه می‌دارد.

۳. سازه و مصالح: معماری مبتنی بر سنگ و چوب

مصالح مورد استفاده در روستای نی، کاملاً از محیط اطراف تأمین شده و نشان‌دهنده یک اقتصاد ساختمانی خودکفا است.

• سنگ: سنگ لاشه، اصلی‌ترین مصالح برای ساخت دیوارهای باربر است. این دیوارهای سنگی ضخیم، علاوه بر استحکام، نقش عایق حرارتی را نیز به خوبی ایفا می‌کنند.
• چوب: چوب درختان محلی به وفور در ساخت تیرهای سقف، ستون‌های چوبی در ایوان‌ها، و همچنین در ساخت درها و پنجره‌ها به کار رفته است.
• خشت و کاهگل: از خشت خام برای ساخت دیوارهای داخلی و از اندود کاهگل به عنوان پوشش نهایی دیوارها و بام استفاده می‌شود که هم عایق حرارتی و هم عایق رطوبتی است.

۴. پاسخ به اقلیم سرد و کوهستانی

• جهت‌گیری: اکثر خانه‌ها رو به جنوب یا جنوب شرقی ساخته شده‌اند تا از حداکثر تابش آفتاب در طول زمستان بهره‌مند شوند.
• بام‌های مسطح: برخلاف برخی مناطق پربرف که سقف‌های شیبدار دارند، در این منطقه بام‌ها اغلب مسطح هستند و در فصول گرم‌تر برای خشک کردن محصولات کشاورزی یا به عنوان یک فضای نشیمن اضافی مورد استفاده قرار می‌گیرند. برف‌روبی در زمستان یکی از فعالیت‌های روزمره است.
• بازشوهای کوچک: پنجره‌ها برای جلوگیری از اتلاف حرارت، ابعاد کوچکی دارند.

۵. جزئیات شاخص و ویژگی‌های منحصر به فرد

• ایوان‌های چوبی: یکی از ویژگی‌های بصری جذاب در معماری این روستا، ایوان‌ها و بالکن‌های چوبی است که در طبقه بالا قرار دارند. این فضاها، به عنوان یک فضای واسط بین داخل و خارج، در فصول معتدل سال بسیار کاربردی هستند.
• وحدت با منظر: رنگ و بافت مصالح روستا (سنگ و کاهگل) کاملاً با رنگ و بافت کوه‌های اطراف هماهنگ است و باعث شده تا روستا به جای یک عنصر تحمیلی، به عنوان جزئی جدایی‌ناپذیر از منظر طبیعی به نظر برسد.

۶. جمع‌بندی: ارزش‌های آموزشی پروژه

تحلیل روستای نی به دانشجو نشان می‌دهد که چگونه اصول معماری پایدار، قرن‌ها پیش از مطرح شدن در محافل آکادمیک، در معماری بومی ایران به کار گرفته می‌شده است. این پروژه، درسی در زمینه درک منطق سازه‌ای و اقلیمی حاکم بر معماری سنتی، اهمیت استفاده از مصالح محلی، و چگونگی شکل‌گیری یک کالبد هماهنگ و انسانی در پاسخ به نیازهای اولیه زندگی است. این معماری، صادق، کم‌ادعا و سرشار از آموزه‌هایی برای معماری معاصر است.

پروژه معماری روستای نی (مریوان)

در دل کوهستان‌های زاگرس و در نزدیکی شهر مریوان، روستای «نی» به عنوان نمونه‌ای برجسته از معماری ارگانیک و بومی ایران خودنمایی می‌کند. این روستا، همچون بسیاری از روستاهای کوهستانی منطقه کردستان، با ساختار پلکانی منحصربه‌فرد خود شناخته می‌شود؛ معماری‌ای که در آن «پشت بام خانه‌ی پایینی، حیاط خانه‌ی بالایی» است. بررسی معماری روستای نی، تنها یک مطالعه موردی تاریخی نیست، بلکه یک کلاس درس ارزشمند برای معماران معاصر است که به دنبال یافتن راهکارهایی برای طراحی پایدار، همساز با طبیعت و ریشه‌دار در فرهنگ و زمینه هستند. این روستا به ما می‌آموزد که چگونه می‌توان با حداقل دخالت و حداکثر احترام به توپوگرافی، اجتماعی‌ترین و کارآمدترین فضاها را خلق کرد.

ساختار پلکانی: پاسخی هوشمندانه به توپوگرافی

مهم‌ترین ویژگی کالبدی روستای نی، ساختار پلکانی آن است. این نوع معماری، پاسخی مستقیم و هوشمندانه به شیب تند زمین است. به جای خاکبرداری‌های عظیم و تخریب بستر طبیعی، خانه‌ها بر روی شیب کوه و در امتداد خطوط تراز ساخته شده‌اند. این رویکرد چندین مزیت کلیدی به همراه دارد:

• ایجاد فضای عمومی: مفهوم «بام به مثابه حیاط» یک فضای عمومی و اجتماعی غنی را در سرتاسر روستا به وجود می‌آورد. این بام-حیاط‌ها محل تعاملات اجتماعی، بازی کودکان و انجام فعالیت‌های روزمره هستند و حس همبستگی و تعلق را در میان اهالی تقویت می‌کنند.
• دید و منظر: ساختار پلکانی تضمین می‌کند که تقریباً تمام خانه‌ها از دید و منظر باز به سمت دره و مناظر طبیعی اطراف برخوردار باشند و هیچ خانه‌ای مانع دید دیگری نشود.
• صرفه‌جویی در زمین: این روش ساخت و ساز، امکان بهره‌برداری حداکثری از زمین محدود و شیب‌دار کوهستانی را برای سکونت و کشاورزی فراهم می‌کند.

مصالح بومی: معماری برخاسته از زمین

معماری روستای نی، تجلی کامل استفاده از مصالح بومی است. دیوارها عمدتاً از سنگ‌های تراش‌نخورده یا «لاشه‌سنگ» ساخته شده‌اند که از کوه‌های اطراف استخراج می‌شوند. این دیوارهای سنگی ضخیم، ظرفیت حرارتی بالایی دارند؛ یعنی در زمستان‌های سرد منطقه، گرمای داخل را حفظ کرده و در تابستان‌ها، فضای داخلی را خنک نگه می‌دارند. سقف‌ها با تیرهای چوبی از درختان محلی (مانند بلوط و سپیدار) پوشانده شده و روی آن با لایه‌ای از کاهگل عایق‌بندی می‌شود. این هماهنگی کامل با مصالح موجود در محیط، نه تنها ردپای زیست‌محیطی ساخت و ساز را به حداقل رسانده، بلکه باعث شده تا بافت روستا به طور کامل در منظر طبیعی اطراف خود حل شود.

پاسخ به اقلیم: جهت‌گیری و فشردگی

بافت متراکم و فشرده روستا، یکی دیگر از راهکارهای هوشمندانه برای مقابله با اقلیم سرد کوهستانی است. خانه‌ها به یکدیگر چسبیده‌اند تا سطح تماس با هوای سرد بیرون را کاهش داده و از اتلاف گرما جلوگیری کنند. اکثر خانه‌ها رو به جنوب یا جنوب شرقی جهت‌گیری شده‌اند تا از حداکثر تابش خورشید در طول روزهای سرد زمستان بهره ببرند. پنجره‌های کوچک و محدود نیز به کاهش اتلاف حرارت کمک می‌کنند. فضاهای اصلی زندگی معمولاً در طبقات بالاتر و رو به آفتاب قرار دارند، در حالی که فضاهای خدماتی و انبارها در طبقات پایین‌تر و در دل کوه جانمایی شده‌اند.

الگوهای زندگی و سازمان فضایی

سازمان فضایی خانه‌ها در روستای نی، بازتابی از سبک زندگی مبتنی بر کشاورزی و دامداری اهالی است. طبقه همکف یا پایین‌ترین طبقه معمولاً به نگهداری دام‌ها و انبار محصولات کشاورزی اختصاص دارد. این کاربری، علاوه بر سهولت دسترسی، باعث می‌شود گرمای بدن دام‌ها در زمستان به گرم شدن طبقات مسکونی بالایی کمک کند. فضاهای زندگی مانند اتاق نشیمن و اتاق‌های خواب در طبقات بالاتر قرار گرفته‌اند تا از نور و دید بهتری برخوردار باشند. این تفکیک عمودی فضاها، یک الگوی پایدار و کارآمد است که قرن‌ها آزمون خود را پس داده است.

نتیجه‌گیری

روستای نی مریوان، گواهی زنده بر این حقیقت است که معماری پایدار و هوشمند، پدیده‌ای مدرن نیست. این روستا به ما نشان می‌دهد که چگونه می‌توان با درک عمیق از اقلیم، توپوگرافی، مصالح بومی و نیازهای اجتماعی، فضاهایی انسانی و پایدار خلق کرد. برای دانشجویان معماری، مطالعه این روستاهای ارزشمند، فرصتی برای بازاندیشی در مورد اصول طراحی و یادآوری این نکته است که بهترین راه‌حل‌ها، گاهی در ساده‌ترین و صادقانه‌ترین پاسخ‌ها به بستر طرح نهفته‌اند.

پیشنهاد ویژه:

شما می توانید برای سفارش پایان نامه و پروپوزال در مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد به وب سایت معماری نوین پروژه مراجعه نمایید