پاورپوینت معماری جيمز استرلينگ

پاورپوینت معماری جيمز استرلينگ در 40 اسلاید به برسی زندگی و کارهای معمار انگلیسی پرداخته است. وي سال 1926 در گلاسکو متولد شد و در سال 1992 در سن 66 سالگي در حالي فوت کرد. همانند پل رودولف معماري بود که در اروپا آثار خود همچون دانشکده مهندسي دانشگاه ليستر را بر پايه بروتاليسم بنا نهاد. تحصيلات دانشگاهي را بين سالهاي 1945 تا 1950 در BEAUX ART دانشگاه ليورپول به پايان رساند. او با طراحي يک سري از ساختمان هاي مهم در دهه هاي۱۹۵۰و ۱۹۶۰شهرتي جهاني به دست آورد.

فهرست مطالب پاورپوینت معماری جيمز استرلينگ

• جيمز استرلينگ
• روش کار جيمز در زمان همکاري با مايکل ويلفورد
• معماري استرلينگ
• شيوه ي کاري استرلينگ
• بررسي سبک
• معرفي کارها
• گالري و تئاتر اشتوتگارت
• مرکز هنرهاي نمايشي دانشگاه کرنل
• دانشگاه صنعتي تماسک
• تدريس
• منابع

پاورپوینت معماری جيمز استرلينگ

پاورپوینت معماری جيمز استرلينگ

جيمز نوشته هاي زيادي دارد و همچنين کارهاي زيادي از او به چاپ رسيده است، به خصوص در مورد کارهايي که خارج از انگلستان انجام داد و همچنين بسياري از پروژه هاي ساخته نشده وي نيز به چاپ رسيده است شهرت جيمز براساس ساختمان هايي است که در سبک پست مدرن بوجود آمده است.

برسی سبک

اگر ما بخواهيم از سبک کلاسيک به عنوان ابزار اصلي سنجش سبک او استفاده کنيم در حالي که آن را با جنبه هاي کم و بيش غير اساسي ترکيب کنيم٬ اين ترکيب به وضوح توجه او را جلب مي کرد. در کارهاي استرلينگ کلاسيک گاهي تأييد مي شود و گاهي نيز رد٬ اما تکرار زياد آن به عنوان مرجع٬ يکي از جنبه هاي کارهاي اوست.

پاورپوینت معماری جيمز استرلينگ

گالري و تئاتر اشتوتگارت

گالري سلسله اي از سالن هاي نمايش متصل در استاتز گالري قديمي تر، تراس هاي خارجي به عنوان جايگاه مجسمه و کتابخانه و يک ساختمان اداري در عقب مجموعه فراهم مي کند. علت وجودي پروژه،خلق دوباره فرم ها و فضاها متناسب با شرايط موجود بود. جمعيتي ناهمگون در اينجا گرد مي آيند و در فضاهاي داخلي و خارجي آن به مثابه شهري مينيياتوري مرکب از ساختمان هايي با شکل ها و شخصيت هاي مختلف گردش مي کنند. اين ساختمان ها طوري در کنار يکديگر چيده شده اند.

جیمز استرلینگ: معماری میان مدرنیسم و پست‌مدرنیسم

سر جیمز استرلینگ (1926-1992)، معمار برجسته بریتانیایی و برنده جایزه پریتزکر در سال 1981، یکی از پیچیده‌ترین و در عین حال تاثیرگذارترین چهره‌های معماری نیمه دوم قرن بیستم است. معماری او به سادگی در هیچ دسته‌بندی مشخصی قرار نمی‌گیرد؛ او کار خود را با رویکردی نو-بروتالیستی و مدرنیستی آغاز کرد، اما در دوران پختگی خود به یکی از پیشگامان اصلی معماری پست‌مدرن تبدیل شد. استرلینگ معماری بود که همواره در حال تکامل، بازنگری و به چالش کشیدن اصول پذیرفته‌شده بود و آثاری خلق کرد که به دلیل جسارت، پیچیدگی و ارجاعات تاریخی‌شان شهرت دارند.

دوران اولیه: نو-بروتالیسم و مدرنیسم متأخر

استرلینگ پس از فارغ‌التحصیلی از مدرسه معماری لیورپول، دفتر خود را با مشارکت جیمز گوان تأسیس کرد. آثار اولیه آن‌ها، به ویژه “دانشکده مهندسی دانشگاه لستر” (1959-1963)، نمونه‌ای برجسته از معماری نو-بروتالیسم و مدرنیسم متأخر است. این ساختمان با فرم‌های صنعتی، استفاده صریح از مصالحی چون آجر قرمز و شیشه، و ترکیب‌بندی حجمی جسورانه‌اش، به نمادی از معماری دانشگاهی بریتانیا در آن دوره تبدیل شد. در این پروژه، استرلینگ عناصری از مدرنیسم اولیه، به خصوص کارهای لوکوربوزیه و کانستراکتیویست‌های روسی، را با بیانی شخصی و قدرتمند ترکیب کرد. “ساختمان تاریخ دانشگاه کمبریج” (1964-1967) نیز با فرم خاص کتابخانه‌اش که مانند یک آبشار شیشه‌ای است، این رویکرد را ادامه داد. این ساختمان‌ها اگرچه از سوی منتقدان معماری ستایش می‌شدند، اما به دلیل مشکلات عملکردی مانند نشت آب و سیستم تهویه نامناسب، همواره بحث‌برانگیز بودند.

چرخش به سوی پست‌مدرنیسم

در دهه 1970، استرلینگ به تدریج از اصول خشک مدرنیسم فاصله گرفت و به سمت رویکردی التقاطی، رنگارنگ و تاریخ‌گرا حرکت کرد. این تغییر، او را به یکی از چهره‌های اصلی جنبش پست‌مدرن تبدیل کرد. او دیگر به دنبال یک زبان جهانی و یکپارچه نبود، بلکه به ترکیب سبک‌ها، ارجاعات تاریخی و توجه به زمینه شهری روی آورد. این دوره جدید با مشارکت مایکل ویلفورد همراه بود و منجر به خلق مهم‌ترین آثار استرلینگ شد.

آثار شاخص دوران پست‌مدرن

• گالری جدید ایالتی اشتوتگارت (Neue Staatsgalerie, 1977-1984): این پروژه شاهکار بلامنازع استرلینگ و یکی از نمادهای معماری پست‌مدرن است. این موزه ترکیبی هوشمندانه از عناصر کلاسیک و مدرن است. استرلینگ فرم U شکل موزه‌های سنتی را با یک روتوندای (ساختمان گنبددار) مرکزی ترکیب کرد، اما این روتوندا یک فضای باز و عمومی است که یک مسیر پیاده‌روی عمومی از میان آن عبور می‌کند و موزه را به شهر متصل می‌سازد. او از سنگ تراورتن کلاسیک در کنار فولاد رنگی و شیشه‌های سبز لیمویی استفاده کرد. این بنا هم به تاریخ احترام می‌گذارد و هم با طنزی ظریف، آن را به چالش می‌کشد. موفقیت این پروژه، شهرت جهانی استرلینگ را تثبیت کرد.
• مرکز علوم اجتماعی برلین (WZB, 1979-1988): در این پروژه، استرلینگ مجموعه‌ای از ساختمان‌های مختلف را طراحی کرد که هر کدام به یک شکل هندسی پایه (مانند دایره، مربع و …) اشاره دارند و یادآور بناهای تاریخی متفاوتی از جمله آمفی‌تئاتر رومی و استوپای بودایی هستند. این پروژه، رویکرد کلاژگونه و التقاطی او را به خوبی نشان می‌دهد.
• کلور گالری در تیت بریتانیا (Clore Gallery, 1980-1987): این گالری که برای نمایش آثار نقاش بریتانیایی، ویلیام ترنر، طراحی شده، با استفاده از رنگ‌های روشن، فرم‌های هندسی جسورانه و ارجاعات ظریف به معماری نئوکلاسیک، نمونه دیگری از سبک پست‌مدرن و زمینه‌گرای اوست.

میراث استرلینگ

جیمز استرلینگ معماری بود که از تضادها و پیچیدگی‌ها استقبال می‌کرد. او توانست پلی میان دو جریان اصلی معماری قرن بیستم، یعنی مدرنیسم و پست‌مدرنیسم، برقرار کند. آثار او نشان می‌دهند که چگونه می‌توان هم به اصول انتزاعی مدرنیسم وفادار بود و هم از غنای تاریخ و فرهنگ بهره برد. اگرچه برخی از ساختمان‌های او از نظر عملکردی با انتقاداتی مواجه بودند، اما قدرت فضایی، نوآوری فرمی، و غنای مفهومی آثارش، او را به عنوان یکی از استادان بزرگ معماری مدرن و معاصر تثبیت کرده است. جایزه استرلینگ (Stirling Prize) که معتبرترین جایزه معماری بریتانیاست، به افتخار او نام‌گذاری شده و یادبودی از میراث جسورانه و تأثیرگذار اوست.