پاورپوینت بررسی معماری بومی شرق گیلان

پاورپوینت بررسی معماری بومی شرق گیلان با 71 اسلاید کامل با توضیحات و تصاویر شاخص در وب سایت نوین ارچ قرار گرفته است. به طور کلی عواملی چون درجه حرارت و رطوبت هوا و وزش باد و میزان بارندگی و تابش آفتاب سازنده ی اقلیم یک منطقه می باشند. بطور کلی درجه حرارت در جلگه ی شرق بدلیل نزدیکی به دریاچندان متغیر نیست وحرارت روز و شب چه در تابستان و چه در زمستان زیاد متغیر نیست .زیرا دریا دیرتر از خشکی گرما و سرمای خود را از دست میدهد.

پاورپوینت بررسی معماری بومی شرق گیلان

فهرست

• عوامل اقلیمی
• نحوه تاثیر عوامل اقلیمی بر بنا
• تحلیل یک بنای سنتی
• تصاویری از معماری بومی منطقه

پاورپوینت بررسی معماری بومی شرق گیلان

پاورپوینت بررسی معماری بومی شرق گیلان

بادهای گیلان عموما در جهت عکس حرکت عقربه های ساعت جریان پیدا کرده و از شمال شرقی یعنی از سمت دریا به ساحل به وزش در آمده و در دره منجیل که تنها رابط بین این منطقه و مناطق جنوبی سلسله جبال البرز میباشد به نهایت وزش خود میرسند.به طور کلی بادهای شرقی به ندرت مشاهده میشوند و بادهای مرطوب در زمستان از شمال غربی و در بهار از مشرق و در تابستان و پائیز از مغرب میوزند.در واقع باید گفت که از نقطه نظر رژیم بادها برای مجموع دشت گیلان باد غالب وجود ندارد و در گیلان بالاخص در قسمت دشت که شهر لاهیجان نیز در آن واقع شده است بادهای شدید و حتی متوسط تقریبا نادرند.

فرم ساختمان در رابطه با اقلیم معتدل

با وجود آنکه میزان دمای هوای مناطق معتدل در حدی است که انعطاف پذیری پلان ساختمانها را ممکن میسازد اما در هر حال گسترش پلان در طول محور شرقی غربی ضروری میباشد.در رابطه با شدت تابش آفتاب بردیوارهای جهات مختلف ساختمان حد دیوارهای شرقی غربی در این مناطق کمتر از مناطق دیگر است. در نتیجه در این مناطق میتوان از فرمهای آزاد و حتی صلیبی شکل استفاده کرد.اما باز هم لازم است فرم ساختمان حتما در طول محور شرقی غربی گسترش داشته باشد.

پاورپوینت بررسی معماری بومی شرق گیلان

معماری بنا خانه رفیعی

هسته ی مرکزی این بنا را اطاقهای نشیمن و خواب تشکیل میدهد که با وضع افراد خانواده متناسب است بدین صورت که سالمندان و والدین در طبقه اول بنا و فرزندان متاهل در طبقه دوم بنا زندگی میکردند و از فضای زیرساختمان  برای نگهداری و انبار لوازم و وسایل مورد نباز استفاده مینمایند. این نوع خانه ها معمولا دو طبقه بوده و هر طبقه دارای یک تا سه اطاق بوده که بنای ما دارای دو اطاق میباشد درهر طبقه میباشد که بوسیله پلکان چوبی میتوان بر فراز هر یک از آنها رفت.

معماری رطوبت و باران: خانه‌های بومی شرق گیلان

در چشم‌انداز سرسبز و پرباران شرق گیلان، از لاهیجان و لنگرود تا رودسر و املش، معماری بومی نه تنها یک سرپناه، بلکه پاسخی هوشمندانه به اقلیم مرطوب و پربارش این منطقه است. خانه‌های روستایی گیلان، با سقف‌های شیب‌دار، ایوان‌های وسیع و استفاده استادانه از چوب، تجلی هماهنگی کامل انسان با طبیعت و نمادی از یک سبک زندگی پایدار و ریشه‌دار در فرهنگ محلی هستند. این معماری، بیش از هر چیز، داستان سازگاری با رطوبت و باران است.

یکی از شاخص‌ترین ویژگی‌های این خانه‌ها، سقف‌های شیب‌دار و بلند است که به “کَلَه‌چو” یا “گالی‌پوش” معروف هستند. این سقف‌ها که در گذشته با ساقه‌های برنج (گالی) و امروزه بیشتر با ورق‌های فلزی (حلب) یا سفال پوشانده می‌شوند، با شیب تند خود، آب باران فراوان منطقه را به سرعت به پایین هدایت کرده و از نفوذ رطوبت به داخل بنا جلوگیری می‌کنند. لبه‌های پیش‌آمده این سقف‌ها، که به “سربندی” شهرت دارد، مانند یک چتر بزرگ عمل کرده و از دیوارهای خارجی و ایوان در برابر بارش مستقیم محافظت می‌کند.

عنصر کلیدی دیگر در معماری گیلان، ایوان است. ایوان در این منطقه فقط یک فضای واسط بین داخل و خارج نیست، بلکه قلب زندگی اجتماعی و اقتصادی خانواده است. به دلیل رطوبت بالای زمین و بارش‌های مکرر، بسیاری از فعالیت‌های روزمره، از نشستن و استراحت گرفته تا خشک کردن محصولات کشاورزی و صنایع دستی، در فضای نیمه‌باز و محافظت‌شده ایوان صورت می‌گیرد. ایوان همچنین به عنوان یک حائل اقلیمی عمل کرده، از تابش مستقیم آفتاب در تابستان به فضاهای داخلی جلوگیری می‌کند و در عین حال، امکان بهره‌مندی از نسیم‌های خنک را فراهم می‌سازد.

برای مقابله با رطوبت دائمی زمین، خانه‌های گیلانی معمولاً بر روی یک سکوی چوبی یا سنگی به نام “کُرسی” یا “تَلار” ساخته می‌شوند. این ارتفاع گرفتن از سطح زمین (کرسی‌چینی) که گاهی تا بیش از یک متر می‌رسد، چندین مزیت دارد: اولاً، از نفوذ رطوبت زمین به کف و دیوارهای ساختمان جلوگیری می‌کند. ثانیاً، فضای خالی زیر ساختمان (به نام “گَمَج”) به جریان یافتن هوا کمک کرده و چوب‌های سازه را از پوسیدگی محافظت می‌کند. ثالثاً، این ارتفاع، خانه را از گزند جانوران و سیلاب‌های فصلی در امان نگه می‌دارد.

مصالح مورد استفاده در این معماری، کاملاً بوم‌آورد و هماهنگ با طبیعت است. اسکلت اصلی ساختمان تماماً از چوب درختان جنگلی منطقه مانند بلوط، توسکا و آزاد ساخته می‌شود. اتصالات چوبی به روش کام و زبانه و بدون استفاده از میخ فلزی (که در محیط مرطوب دچار زنگ‌زدگی می‌شود) اجرا می‌گردد. دیوارها نیز با ترکیبی از چوب، کاهگل و ساقه‌های برنج (زیگال) پر می‌شوند که هم عایق حرارتی مناسبی هستند و هم “نفس” می‌کشند و به تبادل رطوبت با محیط کمک می‌کنند.

پلان داخلی این خانه‌ها معمولاً ساده و کارآمد است. فضاهای اصلی شامل یک اتاق نشیمن بزرگ، اتاق‌های خواب و “تلار” یا همان ایوان اصلی است. آشپزخانه (مطبخ) گاهی در گوشه‌ای از ایوان یا به صورت یک فضای جداگانه قرار دارد تا دود و حرارت ناشی از پخت‌وپز به فضای اصلی خانه وارد نشود. جهت‌گیری ساختمان نیز به گونه‌ای است که از نور و گرمای ملایم آفتاب بهره برده و در عین حال از بادهای سرد و باران‌زا در امان باشد.

معماری بومی شرق گیلان، نمونه‌ای درخشان از طراحی پایدار است که با کمترین دخالت در طبیعت و با استفاده از منابع محلی، آسایش و کیفیتی مثال‌زدنی از زندگی را برای ساکنان خود فراهم کرده است. این خانه‌ها، با زیبایی ساده و عملکردگرای خود، درسی بزرگ برای معماران امروز هستند که چگونه می‌توان با احترام به اقلیم و فرهنگ، فضاهایی انسانی و پایدار خلق کرد.