دانلود پاورپوینت سيستم های سازه ای ساختمانهای بلند

پاورپوینت سيستم های سازه ای ساختمانهای بلند دارای 118 اسلاید می باشد. که در آن به بررسی سیستم های سازه ای ساختمان های بلند وآسمان خراش ها می پردازد.اصولاً ساختمانها را نمیتوان بر حسب ارتفاع یا تعداد طبقه دسته بندی کرد. بلندی خود یک حالت نسبی است و بلندی یک ساختمان بستگی به شرایط اجتماعی و تصورات فرد از محیط دارد. از نقطه نظر مهندسی هنگامی میتوان سازه را بلند نامید که ارتفاع آن باعث شود که نیروهایِ جانبی ناشی از باد و زلزله بر طرّاحی آن تاثیر قابل توجهی گذارند.پاورپوینت های دروس خود و پروژه های معماری خود را از فروشگاه معماری نوین آرچ با بیشترین تخفیف دریافت کنید.

فهرست مطالب پاورپوینت سيستم های سازه ای ساختمانهای بلند 

1- آشنايي با سيستم سازه اي لوله اي (Tubular and Tube in Tube)

2- آشنايي با سيستم سازه اي با خرپاي كمربندي

3- آشنايي با اندركنش سيستم هاي خمشي با ديوار برشي و يا مهاربندي

4- آشنايي با سيستم هاي خمشي فولادي همراه با ديوار برشي

5- آشنايي با سيستم هاي سازه اي فولادي با مهاربندي بيروني

6- آشنايي با سيستم هاي سازه اي بلند مركب

سیستم سازه ای ساختمان بلند

خلاصه ای از مطالب پاورپوینت سيستم های سازه ای ساختمانهای بلند 

تاریخچه سازه های بلند

از نقطه نظر مهندسی هنگامی میتوان سازه را بلند نامید که ارتفاع آن باعث شود که نیروهایِ جانبی ناشی از باد و زلزله بر طرّاحی آن تاثیر قابل توجهی گذارند. ساخت ساختمانهای بلند ابتدا با هدف دفاع شروع و سپس جنبه های نمادی و کاربردی پیدا کرد. رشد و توسعه ساختمانهای بلند جدید در دهه هشتاد قرن نوزدهم با کاربرد تجاری و مسکونی شروع گردید. سازه های بلند به خاطر اینکه معمولاً از نظر ظاهری شاخص هستند، مدیریتهای تجاری از آن به عنوان وسیله تبلیغی نیز استفاده میکنند. افزایش سریع جمعیت شهری و محدودیت فضا نیز بر معماری سازه های مسکونی اثر گذاشته است.

عوامل موثر بر روند رشد، افزاش ارتفاع و فرم های سازه ای

• کارائی و بازدهیِ سازه های بلند رابطۀ مستقیمی با مواد در دسترس، تکنولوژی ساخت و درجه پیشرفت و کارائی سرویسهای مربوطه دارد. با گسترش سریعِ ساختمانهایِ آجریِ بلند در اواخر قرن نوزدهم در سال 1891 مرتفع ترین ساختمانِ آجری با 16 طبقه در شهر شیکاگو ساخته شد. این ساختمان (مونادناک) که آخرین سازه بلند با مصالح سنگین میباشد در پائین ترین طبقه دارای دیوارهائی به ضخامتِ 2 متر است که این دیوارها فضای عمدۀ این طبقه را اشغال نموده اند.

ضوابط طّراحی

• ساختمانهای بلند معمولاً برای استفاده های مسکونی، تجاری و یا گاهی ترکیبی از هر دو طراحی میشوند. در اکثر موارد معیار اولیه طراحی معماری آن است و فقط در مورد ساختمانهای بلند استثنائی سازه ساختمان و شرایط و محدودیت های مهندسی به عنوان معیار اولیه جایگزین معماری می شود. ضوابط اصلیِ سازه ای تامین مقاومت کافی در برابر انهدام، سختی جانبی و کارائی مناسب در طول عمرِ بهره برداریِ ساختمان است. بسیاری از ضوابط سازه ای برای ساختمان های بلند و کوتاه مشترک است، لذا در اینجا برای پرهیز از تکرار مطالب، به موارد خاصی اشاره می شود که لازم است در طراحی ساختمان های بلند در نظر گرفته شود.

سیستم-مهاربازویی-وکمربندی-خرپایی-ساختمان-مرکزی-ویسکنسین-آمریکا-1

هنر مهندسی در آسمان: مروری بر سیستم‌های سازه‌ای ساختمان‌های بلند

ساختمان‌های بلند و آسمان‌خراش‌ها، نمادهای قدرت تکنولوژی، جاه‌طلبی بشر و پیشرفت در مهندسی عمران و معماری هستند. طراحی این سازه‌های عظیم تنها به زیبایی‌شناسی و کاربری فضا محدود نمی‌شود؛ چالش اصلی در قلب یک آسمان‌خراش، طراحی سیستم سازه‌ای آن است. این سیستم باید نه تنها بارهای ثقلی (وزن خود ساختمان و ساکنین) را به شکلی ایمن به زمین منتقل کند، بلکه مهم‌تر از آن، باید در برابر نیروهای جانبی عظیم ناشی از باد و زلزله مقاومت کند. در ارتفاعات بالا، باد به نیروی غالب تبدیل می‌شود که تلاش می‌کند ساختمان را خم کرده و به نوسان درآورد. بنابراین، تکامل سیستم‌های سازه‌ای، داستانی از نوآوری مداوم برای دستیابی به ارتفاعات بیشتر با سختی و پایداری کافی است.

انواع سیستم‌های سازه‌ای برای ساختمان‌های بلند

سیستم‌های سازه‌ای را می‌توان بر اساس نحوه مقاومت در برابر بارهای جانبی دسته‌بندی کرد. این سیستم‌ها از روش‌های ساده داخلی تا پوسته‌های پیچیده خارجی تکامل یافته‌اند.

۱. سیستم قاب صلب (Rigid Frame System): این سیستم، شکل تکامل‌یافته سازه‌های اسکلت فلزی سنتی است که در آن، اتصالات بین تیرها و ستون‌ها به صورت صلب (گیردار) طراحی می‌شود تا بتواند لنگرهای خمشی را تحمل کند. این قاب‌ها هم بارهای ثقلی و هم بارهای جانبی را تحمل می‌کنند. با این حال، با افزایش ارتفاع، برای کنترل تغییر مکان جانبی (Drift)، ابعاد تیرها و ستون‌ها باید به قدری بزرگ شود که غیراقتصادی و ناکارآمد می‌شود. این سیستم معمولاً برای ساختمان‌هایی تا حدود ۲۵-۳۰ طبقه مناسب است.

۲. سیستم قاب مهاربندی شده و دیوار برشی (Braced Frame and Shear Wall System): برای افزایش سختی جانبی سیستم قاب، از عناصر قطری به نام مهاربند (Brace) یا دیوارهای بتنی یکپارچه به نام دیوار برشی (Shear Wall) استفاده می‌شود.

• قاب مهاربندی شده: مهاربندها به صورت خرپاهای عمودی عمل کرده و نیروهای جانبی را به صورت محوری (کشش و فشار) به فونداسیون منتقل می‌کنند که روشی بسیار کارآمد برای مقاومت در برابر باد و زلزله است.
• دیوار برشی: دیوارهای برشی، که معمولاً در اطراف هسته مرکزی ساختمان (محل آسانسورها و پله‌ها) قرار می‌گیرند، مانند یک تیر طره‌ای (Cantilever) عمودی عمل کرده و سختی بسیار بالایی در برابر خمش ایجاد می‌کنند. ترکیب قاب و دیوار برشی یکی از رایج‌ترین سیستم‌ها برای ساختمان‌های با ارتفاع متوسط (تا حدود ۶۰ طبقه) است.

۳. سیستم لوله‌ای (Tube System): انقلابی در طراحی آسمان‌خراش این مفهوم که توسط مهندس بزرگ، فضلور خان، معرفی شد، نگرش به طراحی سازه را متحول کرد. در این سیستم، کل پوسته خارجی ساختمان به عنوان یک لوله توخالی و طره‌ای عمل می‌کند که در برابر بارهای جانبی مقاومت می‌کند. ستون‌های نما بسیار نزدیک به هم قرار گرفته و توسط تیرهای عمیق به هم متصل می‌شوند تا یک دیوار صلب و مشبک ایجاد کنند. این کارایی فوق‌العاده، امکان ساخت ساختمان‌های بسیار بلندتر را فراهم کرد.

• لوله قابی (Framed Tube): اولین نسل از این سیستم.
• لوله خرپایی (Trussed Tube): مانند مرکز جان هنکاک در شیکاگو، که در آن مهاربندهای قطری عظیم در نما به نمایش گذاشته شده و به شکلی بسیار کارآمد، سازه را سخت می‌کنند.
• لوله دسته‌بندی شده (Bundled Tube): مانند برج ویلیس (سیرز سابق) در شیکاگو، که از ترکیب چندین لوله مجزا تشکیل شده است. این لوله‌ها در ارتفاعات مختلف قطع می‌شوند که علاوه بر ایجاد فرم معماری جذاب، به مقاومت در برابر نیروهای باد نیز کمک می‌کند.

۴. سیستم سازه‌ای با بازوهای مهار (Outrigger System): در این سیستم، یک هسته مرکزی بسیار سخت (معمولاً بتنی) توسط بازوهای افقی بزرگ و صلبی به نام Outrigger به ستون‌های پیرامونی متصل می‌شود. هنگامی که نیروی جانبی به ساختمان وارد می‌شود، هسته مرکزی خم می‌شود، اما بازوهای مهار، ستون‌های پیرامونی را درگیر کرده و از آن‌ها برای مقاومت در برابر خمش استفاده می‌کنند (یکی را به فشار و دیگری را به کشش می‌اندازند). این عمل، سختی کلی سازه را به شدت افزایش می‌دهد.

۵. سیستم ابرسازه (Megastructure): برای ساختمان‌های فوق بلند (Supertall)، از سیستم‌های ابرسازه استفاده می‌شود که در آن، یک قاب اصلی و غول‌پیکر، بار کل ساختمان را تحمل کرده و سازه‌های فرعی در داخل آن قرار می‌گیرند. این سیستم‌ها اغلب ترکیبی از روش‌های فوق در مقیاسی بسیار بزرگتر هستند.

نتیجه‌گیری

طراحی سازه یک ساختمان بلند، یک رقص دقیق و هماهنگ بین معماری و مهندسی است. انتخاب سیستم سازه‌ای مناسب، تصمیمی است که بر فرم معماری، پلان‌های داخلی، هزینه‌ها و در نهایت، ایمنی و پایداری ساختمان تأثیر می‌گذارد. از قاب‌های ساده گرفته تا سیستم‌های لوله‌ای و بازوهای مهار پیشرفته، هر نوآوری در این زمینه، گامی برای لمس دوباره آسمان بوده است. برای دانشجویان معماری، درک این مفاهیم به معنای توانایی خلق آثاری است که نه تنها زیبا، بلکه از نظر مهندسی نیز هوشمندانه و کارآمد هستند.

پیشنهاد ویژه:

شما می توانید برای سفارش پایان نامه و پروپوزال در مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد به وب سایت معماری ارشد کار مراجعه نمایید