پاورپوینت ديکانستراکشن

پاورپوینت ديکانستراکشن دارای 92 اسلاید کامل با توضیحات مربوطه می باشد. تاريخ معماري همواره جزو دانشهايي بوده كه در جهت ارتقاي اطلاعات دانشجويان در سر فصل دروس رشته معماري گنجانده شده است. بخشي از تاريخ معماري كه در خصوص مسائل و اتفاقات سده اخير بحث مي نمايد با نام « آشنايي با معماري معاصر » بصورت درس مستقل ارائه مي گردد.

سبكها و گرايشهاي معماري سده اخير يعني اواخر قرن نوزدهم ميلادي و قرن بيستم تا دوره حاضر در اين درس پيشگامان و پيروان شيوه هاي معماري و به طبع آن آثاري كه در اين مكاتب خلق شده اند  صورت مي پذيرد. پاورپوینت معماری تمامی دروس دانشگاهی را از وب سایت معماری نوین ارچ دریافت کنید.

فهرست مطالب

• مقدمه
• گذری بر معماری دیکانستراکشن ( Deconstruction  )
• فلسفه دیکانستراکشن در زبان شناسی
• دیکانستراکشن چیست
• نمونه از آثار معماران جهان
• پیتر آیزنمن ( Peter Eisenman )
• برنارد چومی ( Bernard Tschumi )
• فرانک او . گهری 🙁 Frank .O.Gehry )
• زاها حدید 🙁 Zaha Hadid )
• کوپ هیمل بلاو 🙁 Coop Himmel Blau )

پاورپوینت ديکانستراکشن

پاورپوینت ديکانستراکشن

واسازي يك متن عبارت است از برون کشيدن روابط منطقي متضاد ادراك و انبساط از آن متن به هدف نمايش اينكه يك متن بر خلاف آنچه مي گويد معني مي شود يا بر خلاف آنچه معني مي شود ميگويد اين راهبرد نخستين بار توسط فيلسوف فرانسوي ژاك دريدا مورد بررسي قرار گرفت موجب انتتقادات ادبي بسياري مخصوصا از جانب منتقدين آمريكائي شد. نوشته هاي دريدا اغلب در رابطه با فلسفه است تا متون ادبي اگر خود او اخيرا بسياري از جنبه هاي اين تفاوت را رد كرده است و معتقد است فلسفه همچون ادبيات محصول اشكال و وسايل علم معاني و بيان است.

پاورپوینت ديکانستراکشن

دیکانستراکشن چیست

دیکانستراکشن در فارسی به ساختار زدایی، شالوده شکنی، واسازی، بنیان فکنی، ساختار شکنی و بن فکنی ترجمه شده است. شاید این کثرت اسامی به دلیل آن باشد که دیثکانستراکشن یک نگرش چند وجهی و چند معنایی به دال و مدلول و هر نوع متنی دارد.
از آنجایی که مبانی دیکانستراکشن مستقیما از فلسفه دیکانستراکشن استخراج شده و به لحاظ آشنایی نسبتا اندک معماران با فلسفه این مکتب، برای استنباط معماری دیکانستراکشن، ابتدا لازم است فلسفه دیکانستراکشن و مهم تر از آن، زمینه های نظری این نحله فکری تبیین شود.

پاورپوینت دیکانستراکشن: فلسفه‌ای برای شکستن ساختارهای معماری

دیکانستراکشن (Deconstruction) یا واسازی، بیش از آنکه یک سبک معماری باشد، یک رویکرد فلسفی و انتقادی است که در اواخر دهه 1980 میلادی، تحت تأثیر اندیشه‌های فیلسوف فرانسوی، ژاک دریدا، در عرصه معماری ظهور کرد. این جنبش در تقابل مستقیم با نظم، خلوص و منطق حاکم بر معماری مدرن و همچنین تقارن و تاریخ‌گرایی پست‌مدرنیسم قرار گرفت و به دنبال به چالش کشیدن اصول و پیش‌فرض‌های بنیادین معماری بود. دیکانستراکشن در پی ایجاد فرم‌های غیرمنتظره، پیچیده و به ظاهر ناپایدار است تا مفاهیمی چون سلسله‌مراتب، مرکزیت و ثبات را زیر سؤال ببرد.

مبانی فلسفی دیکانستراکشن:

فلسفه دیکانستراکشن ژاک دریدا بر این ایده استوار است که زبان و متون، معنای ثابت و واحدی ندارند. هر متنی سرشار از تضادها، تناقض‌ها و معانی پنهانی است که با “واسازی” یا “شالوده‌شکنی” آن می‌توان این لایه‌های معنایی را آشکار کرد. معماران دیکانستراکتیویست این رویکرد را به “متنِ معماری” تعمیم دادند. از نظر آن‌ها، معماری کلاسیک و مدرن بر اساس یک سری دوقطبی‌های سلسله‌مراتبی (مانند ساختار/تزئین، فرم/عملکرد، داخل/خارج) شکل گرفته است. معماری دیکانستراکشن تلاش می‌کند این سلسله‌مراتب را بر هم بزند و نشان دهد که این مفاهیم تا چه حد به یکدیگر وابسته‌اند.

این جنبش به جای خلق یک نظم جدید، به دنبال آشکار ساختن بی‌نظمی پنهان در نظم‌های موجود است. به همین دلیل، آثار این سبک اغلب حس حرکت، عدم قطعیت و фрагментацию (تکه‌تکه شدن) را القا می‌کنند.

ویژگی‌های بصری و فرمی معماری دیکانستراکشن:

اگرچه معماران این جنبش از یک مانیفست واحد پیروی نمی‌کردند، اما می‌توان ویژگی‌های مشترکی را در آثار آن‌ها مشاهده کرد:

• تکه‌تکه کردن (Fragmentation): فرم کلی بنا به اجزای کوچک‌تر تجزیه شده و به نظر می‌رسد که ساختمان در حال فروپاشی یا انفجار از درون است.
• عدم تقارن و زوایای نامتعارف: استفاده گسترده از خطوط مورب، زوایای تند و تیز و فرم‌های نامنظم که حس ناپایداری و دینامیسم را ایجاد می‌کنند. سطوح به نظر می‌رسد که در حال لغزیدن بر روی یکدیگر هستند.
• پیچیدگی و لایه‌لایه بودن: سطوح و احجام به صورت لایه‌لایه بر روی هم قرار می‌گیرند و مرز بین داخل و خارج، دیوار و سقف، و ساختار و پوسته مخدوش می‌شود.
• بازی با پوسته و ساختار: پوسته ساختمان از ساختار اصلی جدا شده و به صورت یک عنصر مستقل و اغلب پیچ‌خورده و منحنی طراحی می‌شود. ساختار نیز گاهی به صورت عریان در نما به نمایش گذاشته می‌شود.
• ایجاد حس بی‌ثباتی و عدم قطعیت: هدف اصلی، خلق فضایی است که مخاطب را به چالش بکشد و تصورات پیشین او از نظم و پایداری در معماری را بر هم بزند.

معماران برجسته و آثار شاخص:

نمایشگاه “معماری دیکانستراکتیویست” که در سال 1988 در موزه هنر مدرن نیویورک (MoMA) توسط فیلیپ جانسون و مارک ویگلی برگزار شد، به معرفی رسمی این جنبش و معماران پیشروی آن پرداخت. از جمله برجسته‌ترین چهره‌های این جنبش می‌توان به افراد زیر اشاره کرد:

• فرانک گهری (Frank Gehry): موزه گوگنهایم بیلبائو و خانه رقصان در پراگ، نمونه‌های برجسته‌ای از بازی او با فرم‌های منحنی و پوسته‌های فلزی تکه‌تکه شده هستند.
• زاها حدید (Zaha Hadid): آثار او مانند مرکز آتش‌نشانی ویترا، با خطوط سیال، زوایای تیز و حس حرکت شدید، نمونه‌ای بارز از این سبک به شمار می‌روند.
• پیتر آیزنمن (Peter Eisenman): او با رویکردی بسیار نظری و فلسفی، آثاری چون مرکز هنرهای وکسنر و یادمان هولوکاست در برلین را خلق کرد که در آن‌ها شبکه‌های هندسی پیچیده و لایه‌لایه به کار رفته است.
• رم کولهاس (Rem Koolhaas): اگرچه او خود را کاملاً در این جنبش دسته‌بندی نمی‌کند، اما آثاری مانند کتابخانه مرکزی سیاتل، ویژگی‌های بارز دیکانستراکشن را در خود دارند.
• برنارد چومی (Bernard Tschumi): پروژه پارک دولاویلت در پاریس، نمونه‌ای کلاسیک از واسازی فضای شهری و ایجاد یک شبکه غیرسلسله‌مراتبی از فعالیت‌ها و فرم‌هاست.

نقد و نتیجه‌گیری:

معماری دیکانستراکشن به دلیل پیچیدگی فرمی، هزینه‌های بالای ساخت و گاهی بی‌توجهی به زمینه و عملکرد، مورد نقد قرار گرفته است. منتقدان معتقدند که این سبک بیش از حد بر فرمالیسم و نظریه‌پردازی متمرکز است و از نیازهای انسانی و اجتماعی غافل می‌شود. با این وجود، نمی‌توان تأثیر عمیق دیکانستراکشن بر معماری معاصر را نادیده گرفت. این جنبش با به چالش کشیدن قواعد سنتی، راه را برای تجربه‌گرایی، استفاده از نرم‌افزارهای طراحی دیجیتال و خلق فرم‌های پیچیده و نوآورانه هموار کرد و به معماران جرئت داد تا مرزهای ممکن در طراحی معماری را جابجا کنند.