دانلود پاورپوینت آسانسور (عناصر وجزئیات)

پاورپوینت آسانسور عناصر وجزئیات در 30 اسلاید به معرفی و بررسی ساختار آسانسور در قالب متن تصاویر ونموردار می پردازد.مطالب مربوط به اسانسور به صورت کامل اورده شده است.وب سایت معماری نوین ارچ ارائه دهنده پروژه معماری و پاورپوینت معماری دروس دانشگاهی درتمامی مقاطع تحصیلی می باشد.پروژه های مورد نظر خود را از فروشگاه معماری با بیشترین تخفیف وبالاترین کیفیت دریافت کنید.

فهرست مطالب

• تعریف و انواع آسانسور
• مراحل طراحی
• قطعات اصلی آسانسورهای الکتریکی
• نحوه کار قطعات آسانسور
• اجزای گاورنر
• ضربه گیر ها
• درها و سر درها

پروژه پاورپوینت آسانسور

خلاصه ای پاورپوینت آسانسور عناصر وجزئیات

آسانسور دستگاهی است دائمی که برای جا به جایی اشخاص یا کالا ،بین طبقات ساختمان بوده و در طبقات مشخصی عمل می نماید . دارای کابینی است که ساختار ، ابعاد و تجهیزات آن به اشخاص به سهولت اجازه استفاده می دهد و میان ریلهای منصوبه عمودی با حداکثر انحراف 15 درجه حرکت می کند . آسانسور وسیله نقلیه عمومی دائمی است که بین ترازهای از قبل تعریف شده حرکتمی کند آسانسور تنها وسیله رفت و آمد ترافیکی است که مورد استفاده تمامی گروه سنی قرار می گیرد و عمومی ترین وسیله جابجایی عمودی در جهان است . آسانسور وسیله نقلیه ای است که کنترل آن به یک سیستم سپرده شده فرمان دادن به آن به اختیار مسافر است ، اما ایستادن آن در محل مقرر به توسط سیستم است.

مراحل طراحیپاورپوینت آسانسور عناصر وجزئیات

مراحل طراحی و اطلاعات ساخت اسانسور از آماده سازی چاهک تا بتون ریزی جهت جلوگیری از هدر رفتن زمان در پروسه طراحی و انتخاب آسانسور و هزینه های زیاد رعایت نکات ذیل از اهمیت زیادی برخوردار می باشد و چنانچه سازندگان ساختمان در طول عملیات طراحی و اجرا به نکات قید شده توجه نمایند از مزایای آن بهره مند خواهند شد.

سیستم ایمنی

یک وسیله مکانیکی است که در صورت بروز هر گونه خرابی ، یا شل شدن سیم بکسل( زنجیر تعلیق) وسیله توقف و نگاه داشتن کابین و یا وزنه تعادل در روی ریل راهنما می باشد و اگر سرعت کابین در جهت پائین رفتن از مقدار مشخص شده ای تجاوز کند این مکانیزم عمل می نماید ، عملکرد این مکانیزم توسط گاورنر که معمولا در موتور خانه است شروع می شود .

ضربه گیرها پاورپوینت آسانسور عناصر وجزئیات

کابین یا وزنه از حدود تعیین شده در چاهک گذشته و امکان برخورد با کف چاهک پیش آید این وسیله از برخورد خشن جلوگیری می نماید . ضربه گیر ممکن است از جنس پلی اورتان ، فنر یا نوع روغنی انتخاب شود که بستگی به سرعت اسمی داشته و طوری طراحی می شود تا انرزی جنبشی کابین یا وزنه تعادل را جذب کرده ( نوع فنری ) و یا مستهلک نماید

وزنه تعادل

وزنه تعادل در آسانسورهای کششی و زنجیری برای تعادل جرم کابین و درصدی از وزن بار یا مسافر بکار می رود .
این درصد 45 تا 50 می باشد  وزنه های تعادل داخل قاب مربوطه بایستی به طریقی مهار شده باشند که در اثر ضربات احتمالی شکسته نشده و از قاب خارج نشوند . به قاب وزنه باید حفاظ یا حفاظ هایی فلزی نصب شوند تا در صورت شکستن کفشک های وزنه ، قاب از ریل وزنه خارج نشوند .

سیستم ایمنی پاراشوت

کابین هر آسانسور که بوسیله سیم بگسل ها یا زنجیر ، معلق و ممکن است به وسیله اشخاص به منظور تردد و جابجایی بار یا کالا مورد استفاده واقع شود ، باید مجهز به سیستم ایمنی یا آنچه در ایران به اسم پاراشوت معروف شده است گردد . وزنه تعادل زمانی باید یا سیستم ایمنی ( پاراشوت ) مجهز شود که طبقه زیرین آن مسکونی باشد .سیستم ایمنی یک وسیله مکانیکی برای متوقف کردن کابین ) یا وزنه تعادل ) به طریق در گیر شدن با ریل های راهنما است و در مواقعی که کابین از سرعت تعیین شده قبلی در جهت حرکت به سمت پائین تجاوز کند بدون توجه به دلیل افزایش سرعت ، عمل می کند.

آسانسور؛ آشنایی با عناصر، جزئیات و استانداردهای طراحی معماری

آسانسور، یکی از حیاتی‌ترین عناصر در ساختمان‌های امروزی، به‌ویژه بناهای بلندمرتبه است. فراتر از یک وسیله حمل‌ونقل عمودی، طراحی و جانمایی آسانسور تاثیر مستقیمی بر سیرکولاسیون، کارایی و حتی زیبایی‌شناسی یک ساختمان دارد. برای معماران، درک اجزا، ابعاد، استانداردها و ملاحظات طراحی مرتبط با آسانسور، امری ضروری است تا بتوانند فضایی کارآمد، ایمن و هماهنگ با سایر بخش‌های پروژه خلق کنند.

۱. اجزای اصلی آسانسور

یک سیستم آسانسور از اجزای اصلی زیر تشکیل شده است:

• کابین (Car): فضای اصلی که مسافران یا بار در آن قرار می‌گیرند. طراحی داخلی کابین، نورپردازی و تهویه آن بر تجربه کاربر تاثیرگذار است.
• چاه آسانسور (Hoistway/Shaft): فضای عمودی که کابین و وزنه تعادل در آن حرکت می‌کنند. دیوارهای چاه باید کاملاً شاقول، مقاوم در برابر حریق و دارای سطوح صاف باشند.
• موتورخانه (Machine Room): فضایی که موتور گیربکس، تابلوی کنترل و تجهیزات محرکه آسانسور در آن قرار دارد. در سیستم‌های سنتی (MR)، موتورخانه در بالای چاه قرار می‌گیرد. در سیستم‌های جدیدتر (MRL – Machine Room-Less)، تجهیزات محرکه در داخل چاه (معمولاً در بالاترین بخش آن) تعبیه می‌شوند که باعث صرفه‌جویی در فضا می‌گردد.
• درب‌های آسانسور: شامل درب کابین و درب‌های طبقات. این درب‌ها باید از نوع مقاوم در برابر حریق باشند و عملکرد هماهنگ و ایمن آن‌ها بسیار مهم است.
• وزنه تعادل (Counterweight): وزنه‌ای سنگین (معمولاً معادل وزن کابین + نصف ظرفیت آن) که در خلاف جهت حرکت کابین بالا و پایین می‌رود و به کاهش انرژی مورد نیاز برای حرکت سیستم کمک می‌کند.
• ریل‌های راهنما (Guide Rails): ریل‌های فولادی که در طول چاه نصب شده و کابین و وزنه تعادل را در مسیری مستقیم و ثابت هدایت می‌کنند.

۲. ملاحظات طراحی معماری

• جانمایی و تعداد:
  • آسانسورها باید در یک موقعیت مرکزی و در دسترس، نزدیک به ورودی اصلی ساختمان قرار گیرند.
  • تعداد، ظرفیت و سرعت آسانسورها باید بر اساس محاسبات ترافیک (Traffic Analysis) تعیین شود که به کاربری ساختمان (مسکونی، اداری، هتل)، تعداد طبقات و جمعیت ساکن بستگی دارد.
  • در ساختمان‌های بزرگ، آسانسورها معمولاً به‌صورت گروهی (Bank) در کنار هم قرار می‌گیرند تا زمان انتظار کاهش یابد.
• ابعاد و استانداردها:
  • ابعاد چاه: ابعاد داخلی چاه به ظرفیت کابین بستگی دارد. یک آسانسور ۴ تا ۶ نفره مسکونی معمولاً به چاهی با ابعاد تقریبی ۱۶۰x۱۸۰ سانتی‌متر نیاز دارد.
  • چاهک (Pit): فضایی در پایین‌ترین قسمت چاه است که برای جای‌گیری ضربه‌گیرها (Buffers) و تجهیزات ایمنی در نظر گرفته می‌شود. عمق آن معمولاً بین ۱۴۰ تا ۱۸۰ سانتی‌متر است.
  • اورهد (Overhead): فاصله عمودی از کف آخرین توقف تا سقف چاه است که برای عبور کابین و تجهیزات ایمنی ضروری است. ارتفاع آن به سرعت آسانسور بستگی دارد و معمولاً بین ۳۶۰ تا ۴۵۰ سانتی‌متر است.
  • دسترسی افراد توان‌یاب: حداقل یکی از آسانسورهای ساختمان باید برای استفاده افراد ویلچرسوار مناسب‌سازی شود. این شامل ابعاد کافی کابین (معمولاً حداقل ۱۱۰x۱۴۰ سانتی‌متر)، عرض بازشوی درب (حداقل ۸۰ سانتی‌متر)، و نصب دکمه‌ها در ارتفاع مناسب است.
• لابی آسانسور (Elevator Lobby): فضای انتظار جلوی درب‌های آسانسور باید ابعاد کافی برای تجمع افراد و حرکت روان آن‌ها را داشته باشد. عرض لابی معمولاً متناسب با عمق کابین آسانسور در نظر گرفته می‌شود.

۳. انواع آسانسورها بر اساس سیستم محرکه

• آسانسورهای کششی (Traction Elevators): رایج‌ترین نوع، به‌ویژه در ساختمان‌های متوسط و بلند. در این سیستم، کابین توسط سیم بکسل‌های فولادی که از روی فلکه متصل به موتور عبور می‌کنند، به بالا و پایین کشیده می‌شود. وجود وزنه تعادل، بازدهی انرژی این سیستم را بالا می‌برد.
• آسانسورهای هیدرولیک (Hydraulic Elevators): در این نوع، کابین توسط یک جک هیدرولیک که با فشار روغن کار می‌کند، جابجا می‌شود. این آسانسورها سرعت کمتری دارند و معمولاً برای ساختمان‌های کوتاه (تا حدود ۵-۶ طبقه) استفاده می‌شوند. مزیت آن‌ها حرکت نرم و عدم نیاز به موتورخانه در بالای چاه است.
• آسانسورهای بدون موتورخانه (MRL): تکنولوژی جدیدتری که در آن از موتورهای کوچک و فشرده استفاده می‌شود و تمام تجهیزات در داخل چاه آسانسور قرار می‌گیرد. این سیستم باعث صرفه‌جویی قابل توجهی در فضای معماری می‌شود.

نتیجه‌گیری طراحی صحیح فضای آسانسور و لابی آن، بخش مهمی از فرآیند طراحی معماری است. معمار باید با درک کامل از انواع سیستم‌ها، الزامات فضایی (چاه، چاهک، اورهد) و استانداردهای ایمنی و دسترسی، فضایی را طراحی کند که نه‌تنها عملکردی و کارآمد باشد، بلکه با کانسپت کلی پروژه نیز هماهنگی داشته باشد. در نظر گرفتن این جزئیات از مراحل اولیه طراحی، از دوباره‌کاری‌ها و مشکلات اجرایی در آینده جلوگیری خواهد کرد.

پیشنهاد ویژه:

شما می توانید برای سفارش پایان نامه و پروپوزال در مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد به وبسایت معماری ارشد کار مراجعه نمایید.