دانلود پاورپوینت ضوابط و استاندارد کامل فضاهای مسکونی

پاورپوینت ضوابط و استاندارد کامل فضاهای مسکونی پاورپوینتی کامل در 35 اسلاید که توسط وب بسایت و فروشگاه معماری نوین آرچ برای شما آماده و ارائه کرده است. در این پاورپوینت به طور کامل به ضوابط و استاندارد فضاهای مسکونی پرداخته ایم تا دانشجویان قبل از طراحی با این ضوابط و اصول طراحی آشنا شوند. در ادامه به طور کامل به پاورپوینت ضوابط و استاندارد کامل فضاهای مسکونی خواهیم پرداخت…

فهرست مطالب پاورپوینت ضوابط و استاندارد کامل فضاهای مسکونی:

• استاندارد‌های طراحی
• برنامه فیزیکی
• سرانه‌ها و استانداردهای طراحی
• ابعاد و اندازه‌ ها
• ابعاد و اندازه‌ های مبلمان
• چیدمان فضاها
• بررسی همجواری فضاها با یکدیگر
• سازگاری فضاها باعوامل‌ تأثیرگذار در هر یک از فضاها
• موقعیت قرار گیری فضاها از نظر ارزش و اهمیت
• نمودار حبابی از روابط کارکردی
• تجزیه و تحلیل فعالیت‌ ها

مجتمع مسکونی

خلاصه ای از پاورپوینت ضوابط و استاندارد کامل فضاهای مسکونی:

برنامه فیزیکی:

هر پروژه معماری برای تأمین اهداف مشخص و انجام فعالیت‌های معینی طراحی می‌شود. فضاهای مورد نیاز هر پروژه بر اساس نوع فعالیت‌ها و دسته بندی آنها مشخص می گردد. ابعاد و مشخصات فضاها با توجه به نوع و حجم فعالیت‌ ها و مبلمان و لوازم مورد استفاده و استاندارهای موجود معین می شود فهرست فضاهای مورد نیاز هر پروژه به همراه تعداد و مساحت و ویژگی‌های اصلی هر فضا بعنوان برنامه فیزیکی در شماره ملاحضه می شود.

عنوان فضا تعداد مساحت مساحت کل ملاحضات

1. اتاق نشیمن و پذیرایی ۱ ۳۵ ۳۵ در صورت امکان، بهتر است حوزه پی مهمان جدا از نشیمن طراحی شود و با توجه به اهمیت‌‌آن در موقعیت مناسبی مکانیابی شود.
2. آشپزخانه ۱ ۱۵ ۱۵ دسترسی راحت به نشیمن و پذیرایی و ورودی- بدنه‌های مناسب برای کابینت.
3. ناهارخوری ۱ ۱۵ ۱۵ ارتباط راحت با آشپزخانه و منظرمناسب آرام، افتابگیر با تهویه‌ی مناسب.
4. خواب فرزند ۲ ۱۲ ۲۴ آرام- آفتابگیر با تهویه مناسب.
5. خواب والدین ۱ ۶+۲۰ ۲۶ ۶ متر به عنوان رخت کن و سرویس.
6. سرویس بهداشتی ۱ ۴ ۴ به اطاق میهمان نزدیک باشد- تهویه لازم.
7. پارکینگ ۱ ۲۰ ۲۰ می تواند جدا از ساختمان اصلی در نظر گرفته شود.

استاندارد‌های پروژه

توضیح: طبق استاندارهای فوق برای یک خانوار ۴ نفره حدود ۱۵۰ متر زیربنا احتیاج است.

استانداردهای طراحی مسکونی

1. احداث واحد های تک فامیلی (یک واحد مسکونی) و چند فامیلی (چند واحد مسکونی) به شرطی که حداقل ساخت قطعات به ترتیب ۱۲۰ تا ۱۵۰ متر مربع و ۵۰۰ متر مربع باشد، مجاز باشد.
2. رعایت حداقل مساحت قطعه به ۵۰۰ متر مربع مشروط به احداث حداقل ۴ واحد مسکونی است.
3. حداکثر سطح زیر بنا در طبقه همکف (سطح زیر بنای اینگونه بناها نباید از ۶۵% سطح کل زمین در طبقه همکف تجاوز نماید.)
4. حداکثر زیر بنا در طبقات – سطح زیر بنا اینگونه بناها نباید در کلیه طبقات به جزءطبقه ی همکف از ۸۰% سطح کل زمین تجاوز نماید.
5. ضریب سطح طبقات به کل سطح طبقات اینگونه بناها تا ۱۲۰% برای تراکم متوسط، ۲۲۰% برای تراکم زیاد و ۵۰% برای تراکم کم سطح کل زمین مجاز است مشروط براینکه فضای باز برابر با حداکثر ۳۰% مساحت کل زمین باشد.
6. در صورتیکه در این قطعات آپارتمان بنا شود، حداکثر تعداد طبقات ۳ طبقه خواهد بود و احتیاج به آسانسور نیز نخواهد داشت.
7. برای‌هرواحدمسکونی‌حداقل بایستی یک پارکینگ در نظر گرفته شود.
8. مساحت حیاط خلوت جهت نورگیری:

• اتاق های اصلی حداقل شش متر مربع و نسبت عرض آن به طول برابر رقم یک سوم مجاز است.
• آشپزخانه، حمام و سرویس بهداشتی حداقل ۵/۴ متر مربع.

ضوابط و استانداردهای کامل طراحی فضاهای مسکونی

طراحی یک واحد مسکونی، چه یک آپارتمان کوچک و چه یک ویلای بزرگ، نیازمند رعایت مجموعه‌ای از ضوابط و استانداردهای حداقلی است که توسط مراجع قانونی مانند شهرداری‌ها و سازمان نظام مهندسی تدوین شده‌اند. این ضوابط با هدف تأمین ایمنی، بهداشت، آسایش و رفاه ساکنین وضع شده‌اند و رعایت آن‌ها برای اخذ پروانه ساخت و پایان کار الزامی است. در کنار این ضوابط، استانداردهای ابعادی و ارگونومیک نیز برای طراحی فضایی کارآمد و راحت، حیاتی هستند.

بخش اول: ضوابط کلی ساختمانی (بر اساس مقررات ملی ساختمان)

این ضوابط معمولاً به موقعیت ساختمان در زمین و توده کلی آن مربوط می‌شوند.

• سطح اشغال: درصدی از مساحت کل زمین که اجازه ساخت بنا در آن داده می‌شود. (مثلاً 60% + 2 متر).
• تراکم ساختمانی: نسبت سطح زیربنای کل طبقات به مساحت کل زمین.
• حداقل فاصله از مرزهای زمین (درز انقطاع): برای جلوگیری از برخورد ساختمان‌ها در هنگام زلزله، باید فاصله مشخصی از مرز زمین‌های مجاور رعایت شود.
• تأمین پارکینگ: به ازای هر واحد مسکونی (بسته به متراژ آن)، تأمین حداقل یک واحد پارکینگ استاندارد (معمولاً 2.5 در 5 متر) الزامی است.
• ضوابط حیاط خلوت و نورگیر: برای تأمین نور و تهویه فضاهایی که به حیاط اصلی یا معبر دسترسی ندارند، باید حیاط خلوت یا نورگیر با ابعاد حداقلی مشخص (بر اساس ارتفاع ساختمان) طراحی شود.

بخش دوم: استانداردهای ابعادی فضاهای داخلی

این ابعاد، حداقل‌های پیشنهادی برای راحتی و کارایی فضا هستند.

1. فضای ورودی:

• حداقل عرض فیلتر ورودی آپارتمان: 1.20 متر.
• پیش‌بینی فضایی برای جاکفشی و رخت‌آویز.

2. فضای نشیمن و پذیرایی:

• حداقل سطح برای نشیمن: حدود 12 متر مربع.
• حداقل عرض مفید نشیمن: 3 متر.
• محل قرارگیری تلویزیون باید به گونه‌ای باشد که در معرض تابش مستقیم نور خورشید نباشد.

3. آشپزخانه:

• حداقل سطح برای آشپزخانه مستقل: 5.5 متر مربع.
• حداقل عرض مفید آشپزخانه: 1.80 متر.
• مثلث کار (یخچال، سینک، گاز) باید منطقی و بدون مانع باشد. مجموع اضلاع این مثلث نباید از حدود 7 متر بیشتر شود.
• فاصله بین کابینت‌های روبرو حداقل 1.20 متر باشد.

4. اتاق خواب:

• اتاق خواب والدین: حداقل سطح 12 متر مربع با حداقل عرض 3 متر. باید فضایی برای تخت دو نفره، کمد دیواری و میز توالت داشته باشد.
• اتاق خواب فرزندان: حداقل سطح 7.5 متر مربع با حداقل عرض 2.5 متر. باید فضایی برای تخت یک نفره، کمد و میز تحریر داشته باشد.
• تمام اتاق‌های خواب باید از نور و تهویه طبیعی مستقیم برخوردار باشند.

5. سرویس‌های بهداشتی (حمام و توالت):

• حداقل ابعاد برای توالت: 1.10 در 1.20 متر.
• حداقل ابعاد برای حمام (شامل دوش و روشویی): 1.50 در 1.70 متر.
• درِ توالت و حمام نباید مستقیماً به سمت فضای نشیمن یا پذیرایی باز شود.
• کف این فضاها باید عایق رطوبتی بوده و نسبت به سایر فضاها کمی پایین‌تر باشد.
• تهویه این فضاها می‌تواند به صورت طبیعی (از طریق پنجره به نورگیر) یا مکانیکی (با فن) تأمین شود.

6. راهروها و فضاهای ارتباطی:

• حداقل عرض راهروهای داخلی: 1 متر.

بخش سوم: الزامات نور و تهویه

• تمام فضاهای اصلی (نشیمن، پذیرایی، اتاق خواب، آشپزخانه) باید دارای نور و تهویه طبیعی باشند.
• حداقل سطح پنجره برای هر فضا باید حدود 8 تا 10 درصد مساحت کف آن فضا باشد تا نور کافی تأمین شود.
• پنجره‌ها باید به گونه‌ای جانمایی شوند که امکان کوران هوا در فصول گرم سال فراهم شود.

بخش چهارم: ضوابط ایمنی و دسترسی

• پله‌ها: حداقل عرض پله 0.9 متر، حداکثر ارتفاع هر پله 18 سانتی‌متر و حداقل کف پله 28 سانتی‌متر.
• نرده‌ها: ارتفاع نرده‌های راه‌پله و بالکن‌ها باید حداقل 1.10 متر باشد.
• دسترسی‌پذیری: در ساختمان‌های بیش از 3 طبقه روی پیلوت، تعبیه آسانسور الزامی است. ورودی ساختمان باید برای عبور ویلچر مناسب‌سازی شود.

نتیجه‌گیری

آگاهی کامل از این ضوابط و استانداردها، اولین قدم برای یک طراحی مسکونی موفق و قانونی است. یک معمار حرفه‌ای، این ضوابط را نه به عنوان محدودیت، بلکه به عنوان چارچوبی برای خلق فضاهایی خلاقانه، کارآمد و با کیفیت می‌بیند. تلفیق هوشمندانه این مقررات با اصول زیبایی‌شناسی و نیازهای کارفرما، منجر به آفرینش خانه‌ای امن و آرام برای زندگی خواهد شد.

پیشنهاد ویژه:

شما می توانید برای سفارش پایان نامه و پروپوزال در مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد به وب سایت معماری ارشد کار مراجعه نمایید.